🍀🍀
پنج / دوست ، وقاحتیه عده با دوست خوبن
یه عده برای دوست خوبن
یه عده هم فقط برای دوستی خوبن!
+ دوباره مزخرف گفتن و کری خوندن یه عده منافق شروع شد...
لعنت به شجره خبیثه ای که یه عمر خودش خون مردمو خورد حالا میوه های گندیده ش
+سعی میکنم آروم باشم اما شدت وقاحت بعضی آدم نماها نمیذاره...
چهار / پژواک_ داداش دوست دختر داری؟
+ نه من زن دارم!
_خب مگه هرکی تلویزیون داره سینما نمیره؟!
+حواست باشه وقتی میری سینما کسی پای تلویزیونت نشینه؛ زمین گرده داداش....
سه / صبرمیگفت حتی اگه حرکت نمیکنی همیشه توی مسیر باش؛
جا نزن، ناامید نشو، برنگرد
مجاهد شکست خورده بهتر از طاقی پیروزه...
بعضی وقتا لیاقت هست؛ ظرفیت نیست!
بمون یک دفعه یه جایی بهت عنایت میشه
و چقدر قشنگ عنایت میشه....
+ ان الانسان لفی خسر
الا الذین آمنوا
و تواصوا به الحق
و تواصو به الصبر
دو / دغدغه های امروزامروز با بچه های قاصدک رفته بودیم توی یه دبیرستان، سخنران حرف جالبی میزد
میگفت یه لحظه به دغدغه های دوران بچگیتون فکرکنید...
واسه چی ناراحت میشدید؟ واسه چی گریه میکردید؟
ده سال دیگه به دغدغه ها و غصه های امروزتون همین حس رو دارید...
+ یکی از بچه ها بعد از جلسه با حسرت به دوستش میگفت ده ساله داریم درس میخونیم پشت سر هم، حداقل هفت هشت سال دیگم مونده؛ کاش تموم میشد...
یاد خودم افتادم
روز آخری که امتحان پیش دانشگاهی داشتیم جلوی آیینه بغض کردم و گفتم خدایا میشه من دیگه این لباسای نحسُ نپوشم؟؟
+ قصد دفترخاطرات شدن این وبلاگ رو ندارم
فکر میکنم یه چیز درهم بشه
مثه نفس
ادبی ورزشی 😁
بلاخره بازجوییدم روزگار وصل خویش!
یک / معرفی طوربسم الله الرحمن الرحیم
سلام 😊
لبخند هستم یه دهه هفتادی
(البته اوایل دهه هفتاد)
اگه اشتباه نکنم از سال ۸۹ شروع به وبلاگ نویسی کردم و حدود دو سه سال پیش یعنی سال ۹۵ کنارش گذاشتم
دلیلش رو فقط کسایی میدونن که با این کار بزرگ شدن 😉
در هرحال ترجیحم این بود که یه مدت نباشم
دلیل خاصی برای شروع دوباره نبود تا الان
شاید نشه درست توضیحش داد اما نوشتن برای بعضی آدما یه نیاز اساسیه
فکر میکنم من جزء این دسته ام...
🌹
