🍀اوست نشسته در نظر🍀

امروز با بچه های قاصدک رفته بودیم توی یه دبیرستان، سخنران حرف جالبی میزد

میگفت یه لحظه به دغدغه های دوران بچگیتون فکرکنید...

واسه چی ناراحت میشدید؟ واسه چی گریه میکردید؟

ده سال دیگه به دغدغه ها و غصه های امروزتون همین حس رو دارید...

+ یکی از بچه ها بعد از جلسه با حسرت به دوستش میگفت ده ساله داریم درس میخونیم پشت سر هم، حداقل هفت هشت سال دیگم مونده؛ کاش تموم میشد...

یاد خودم افتادم

روز آخری که امتحان پیش دانشگاهی داشتیم جلوی آیینه بغض کردم و گفتم خدایا میشه من دیگه این لباسای نحسُ نپوشم؟؟

+ قصد دفترخاطرات شدن این وبلاگ رو ندارم

فکر میکنم یه چیز درهم بشه

مثه نفس

ادبی ورزشی 😁

بلاخره بازجوییدم روزگار وصل خویش!